Orokin İmparatorluğu’nun Çöküşü

Zafer töreni

Eski Savaş’ın sonunda Orokin, Tenno’yu kurtarıcıları olarak karşıladı. Naga davulları zaferi duyururken Warframe savaşçıları tören alanına girdi. Ardından silahlarını kendilerini yaratan efendilerine çevirdiler.

Bu saldırı imparatorluğun bütün nüfusunu bir anda yok etmedi; yönetici sınıfını ve merkezi düzeni parçaladı. Orokin’e bağlı sistemler sahipsiz kaldı, yerel güçler birbirine düştü ve uzun çöküş başladı.

Tenno neden saldırdı?

Natah’ın planı saldırının örgütlenmesinde belirleyiciydi; ancak Tenno’nun Orokin’e karşı dönmesini tek bir zihin kontrolüne indirgemek onların yaşadıklarını siler. Çocuklar Margulis’in idamını, Warframe bedenlerine yapılanları ve savaş boyunca harcanan hayatları görmüştü. Zafer töreni, kendilerini yeniden depoya kaldıracak efendilere karşı bir hesaplaşma anıydı.

Stalker’ın anlatımı olayı büyük bir ihanet olarak kaydeder. Onun gibi Orokin’e bağlı Low Guardian’lar için Tenno, kurtardığı imparatorluğu kutlama anında öldüren canavarlardır. Tenno açısından ise aynı gece köleleştirici düzenin sona erişidir. Warframe kanonu bu iki hafızayı yan yana tutar; Naga Davulları gecesinin tek bir masum tarafı yoktur.

Executor’ların ölümü merkezî emir zincirini kopardı. Fakat kulelerde yaşayan herkes aynı gece ortadan kalkmadı. Hayatta kalan Orokin seçkinleri, Dax’lar, koloniler ve eski kurumlar farklı biçimlerde devam etti. Nihil, Ballas, Entrati ailesi ve Kuva Kraliçeleri gibi örnekler çöküşün bir anda bütün geçmişi silmediğini gösterir.

Natah’ın görevi

Plan Sentient kökenliydi. Hunhow’un kızı Natah, Tenno’nun arasına sızmış ve onları Orokin’e karşı kullanmıştı. Son aşamada Reservoir’ı yok edip çocukları da ortadan kaldırması bekleniyordu. Böylece Sentientlere karşı tek etkili silah tamamen silinecekti.

Natah bunu yapmadı.

ANLATI — Bir imparatorluğa ihanet etmek görevdi. Çocukları öldürmemek ise ilk gerçek seçimi oldu.

Lotus’un doğuşu

Natah, Margulis’in görünüşünü ve koruyucu rolünü üstlenerek Lotus oldu. Lua’yı ve Reservoir’ı Void’e sakladı, Tenno’yu uzun uykuya yatırdı. Bu karar Sentient ailesinden kopuşu kadar yeni bir aile kurma arzusuydu.

Lua’nın kayboluşu

Lua yalnız sembolik Ay değildi; Reservoir, Orokin arşivleri ve Tenno’nun gerçek bedenleri oradaydı. Natah Ay’ı Void’e taşıyarak Sentientlerin en zayıf olduğu alana sakladı. Origin System göğünde Ay’ın yok olması sonraki kuşaklara açıklanamayacak bir boşluk bıraktı.

Bu hamle Natah’ın kendi halkına karşı en büyük suçuydu. Hunhow’un planı Tenno’nun tamamen yok edilmesine dayanıyordu; Lua’nın saklanması ise tehdidi geleceğe taşıdı. Natah annelik seçimiyle Sentient zaferini eksik bıraktı ve bir gün ailesinin geri dönüp onu hesap vermeye zorlayacağı çatışmayı hazırladı.

Lotus kimliği burada salt kılık değiştirme olmaktan çıkar. Çocukları uyutmak, onları yüzyıllar boyunca korumak ve uyandıklarında yönlendirmek uzun süreli bir bağlılık gerektirir. Görevi tamamlamak için başlayan rol, Natah’ın seçtiği hayata dönüşür.

Orokin çökerken Ballas hayatta kaldı, Grineer orduları efendisiz kaldı, Corpus fırsat buldu ve Infestation kontrolsüz yayıldı. Tenno ise değişen dünyanın tamamını görmeden uykuya geçti.

Bir imparatorluk öldüğünde ne kalır?

Solar Rail ağları, Prime teknolojisi ve hukuk düzeni sahipsiz kalınca yerel savaşlar başladı. Grineer eski askerî üretimi ele geçirdi; Corpus ticaret ağlarını genişletti; Infested karantinaları çöktü. Orokin’in kurduğu eşitsizlik yok olmadı, yeni sahipler arasında paylaşıldı.

Tenno’nun saldırısı bu nedenle özgürlüğü otomatik getirmedi. Merkezi tiranlığı devirdi fakat yerine ortak bir yönetim kurmadı. Uzun uyku sonrasında geri döndüklerinde karşılaşacakları sistem, bu tamamlanmamış devrimin sonucuydu.

Bu bölümde ne öğrendik?

Orokin’in çöküşü tek bir dış düşmanın zaferi değildi. Kendi zulmü, Ballas’ın ihaneti, Sentient planı ve Tenno’nun saldırısı birleşti. Lotus’un çocukları koruma seçimi ise binlerce yıl sonra başlayacak hikâyeyi mümkün kıldı.